Sadık Yıldız Aramızdan Ayrıldı

Sadık Yıldız  Aramızdan Ayrıldı

Süleyman ÖZEROL

7 Ocak 2026 Çarşamba günü çocukluk arkadaşım Mahmut Yalçın'ın aramızdan ayrıldığını öğrendikten bir süre sonra Sadık Yıldız'ın da aramızdan ayrıldığını öğrendim.
Sadık Yıldız, Arguvan türkülerini çalışıp söyleyenlerden biriydi.

Arguvan Türküleri Kitabımızda Sadık Yıldız

Arguvan’ın Asmaca köyünde doğan Sadık Yıldız, Arguvan türkülerini aslına bağlı kalarak çalıp söyleyenlerdendir. Divriği Belediyesinde çalışmakta olup, Arguvan havalarından oluşan özel bir kaseti vardır.
(Arguvan Türküleri/Halkbilimsel Bir Araştırma, s. 434, Baskıda)

Arguvan Türküleri kitabımız (Hüseyin Şahin ile) 2004 yılında basıldığında ne yazık ki yaşamöyküsüne fazla yer veremedik. Neden derseniz; doksanlı yıllardaki mektuplarımıza yanıt verememişti.
Arguvan Türküleri kitabımızda Sadık Yıldız'dan örnek verdiğimiz türkü metinleri:

1. Akşamı Getiren Sesleri Dinle
2. Bir Dalda Sarılmış Sarmaşık Gibi
3. Dereye Aşağı Gidek Yarpıza
4. Elimi Atmadık Dallar Kalmadı
5. Gine Kısmetimi Kaldırdı Felek
6.Sabahınan Bir Yel Esti
7.Sana Bir Nasihatim Var
8. Yollanmış Gidiyi Bir Telli Gelin

Hak rahmet eylesin...

Yıllar sonra yaşamöyküsünü derledim.

Sadık Yıldız

1 Mayıs 1946 tarihinde Malatya ili Arguvan ilçesi Asmaca köyünde doğdu. Annesi Satı, babası Hıdır’dır.
İlkokulu köyünde dokudu. Askere gidinceye kadar köyde çiftçilikle uğraştı. Diyarbakır Silvan ve Ankara Mamak’ta askerliğini yaptıktan (1966-1968) sonra Malatya’da dört yıl taksicilik, beş yıl minibüsçülük ve otobüsçülük yaptı. 1977 yılında Sivas Divriği ilçesi belediyesine şoför olarak girdi. 2002 yılında buradan emekli oldu, köyünde çiftçilikle uğraşyor.
1965 yılında evlendi. İkisi kız birisi erkek üç çocuk sahibidir.
Cura çalan babasının da etkisiyle altı yıl elekçilerle dolaşıp bağlama çalmayı öğrenen Çolak Haydar’dan başlama çalmasını öğrendi. Düğünlerde, bayramlarda, özel eğlentilerde çalıp söyledi. Genellikle kardeşi Hüseyin (1948-1996) ile birlikte koşturtarak söylerlerdi. Altmışlı yetmişli yıllarda Arguvan’da okulların yılsonu etkinliklerine katılırlardı.
Arguvan yöresi türkülerini iyi icra edenlerden biridir. Bu türküleri Halpuz köyünden Kör Abidin adlı birisinden öğrendi.
“O yâre gönderdim filfişi tarak/Tara da zülfünü gerdana bırak”, “Yaz gelsin yaz gelsin neyleyim yazı', Kâtibi’nin, “Sana bir nasihatim var/Gel yanıma hele gardaş” söz başlı deyişini yöre ağzıyla seslendirdi. 
Asmacalı Ali Hüseyin Yücel Dedenin zakirliğini yapmış olan Yıldız, deyiş ve duvazimamları da çalıp söyledi. Bunları da Topal Ali Dededen öğrenmişti.
1972 yılında Kayhan Stüdyoda doldurduğu kasete tamamen Arguvan havaları okudu. Umut Plakta da bir kaset doldurdu ancak piyasaya çıkmadı. 

(18 Mayıs 2019)

Rahmetli Kirvem Sadık Yıldız Anısına

Sadık Yıldız, Arguvan’ın Asmaca köyündendir. Hıdır amcamızın oğludur.
Rahmetli babam Kemal Orhan’ın en yakın dostlarından biriydi. Babam beni sık sık onlara götürürdü. Orada misafir olurduk. Babamın ağırlığını bildikleri için bana her zaman çok değer verirlerdi. Güler abla sofrası bereketli, yüreği geniş, güler yüzlü ve sıcakkanlı bir insandı. Orası bizim için bir ev, bir aile gibiydi. Bu aile dostluğu bugünlere kadar aynı sıcaklıkla sürmektedir.
Sadık kirvem türküleri çok içten söylerdi. Kibar, ağırbaşlı ve saygılı bir insandı. Dedikodu bilmezdi. İş yerinde de köyde de herkes onu sever, sayardı.
Yaylada hava serindi; ot ve yeşillik boldu, sular bereketliydi. Bal çok kaliteli olurdu. kokusu, rehası bir başkaydı.
Ben arılarımı yaylada konaklatırken, Sadık kirvem yanına üç dört arkadaşını alır, yanıma gelirdi. Ben rakı içmezdim; hizmet ederdim.
Sadık kirvem beni çocuklarından ayırmaz, babamın ağırlığından dolayı bana her zaman değer verirlerdi
Bu dostluğu yaşatmak için, ikinci oğlum Eren Bahadır’a Sadık abiyi kirve olarak tuttuk.
Ölüm haberi beni derinden sarstı, çok gözyaşı döktüm. Sanki ölmemiş gibi, hiç aklımdan çıkmıyor. Sesi, sazı, söylediği türküler, ses tonu hâlâ canlı, yanımdaymış gibi hissediyorum.
Bu acı, bizlerin de acısıdır. Tekrar ailesine başsağlığı diliyorum.
Allah rahmet etsin.
Haberi alır almaz Beydağı Otobüsü ile yola koyuldum, Malatya’ya gittim.
Rahmetli Hurşit Eren dayımın eşinin yeğeni Aziz Ünsalan, özel arabasıyla beni karşıladı. Beraber gittik, taziyede bulunduk.
Bu topraklarda komşuluk ve akrabalık iyi günde de kötü günde de birbirini arayıp sormakla, içtenlik ve samimiyetle anlam kazanır. Herkesi kucaklamak, iyi komşuluğun örnek duruşunu toplumda öne çıkarmak değer ister, kıymet ister, ciddiyet ister. Saygı ister, sevgi ister, bağlılık ister.
Acıda da tatlıda da herkes birbirine koşar, kimse sırtını dönmez. Dostluklar huzur verir, özlemle yoğrulur.
Akrabalık gibidir; elli yıl da sürer, yüz yıl da… Buradan tüm insanlığın da nasibini alması gerekir. Onun için yollara düşeriz, gerekirse elimiz boş gitmeyiz, bir şeyler alır, ziyarete gider geliriz. Ara ara haberleşir, hatır sorarız.
Bizi duyan, okuyan; tanıyan ya da tanımayan herkese sevgi, saygı ve hürmetlerimi iletiyorum. Allah bizleri doğru yoldan ayırmasın.
Kalın sağlıcakla…

Mehmet ORHAN
9 Ocak 2026